Letter - NL

Geachte burger,

Wij hebben elkaar al lang niet meer gesproken. Ik denk dat het tijd is om de draad terug op te nemen.

Ik ben mij ervan bewust dat de voorbije jaren niet gemakkelijk waren. Er is heel wat veranderd sinds de familie is herenigd – en is gegroeid. Wij hebben het huis bijna helemaal verwoest – twee keer zelfs – maar hebben het dan samen weer opgebouwd, met zweet en veel tranen gekost. Wij hebben een muur gesloopt, een muur die stond voor angst. Wij hebben het gemakkelijk gemaakt om te reizen, voor het werk of voor studies – of om op vakantie te gaan.

Er is zoveel veranderd sinds onze eerste dagen samen. Wij zijn nu een echte familie. Wij hebben fantastische dingen bereikt. Het werk dat wij doen, onze levenskwaliteit, de manier waarop wij voor elkaar zorgen – op dat alles zouden we echt trots moeten zijn. Wij zijn vandaag gezonder dan ooit. De hele wereld benijdt onze culturele rijkdom. (Heb je de wachtrijen van bezoekers gezien?)
Maar wij mogen ons niet blindstaren op het verleden of vergeten vooruit te kijken.

Dat is dan ook de reden waarom ik u deze brief schrijf. Wanneer wij een uitweg uit deze onzekere fase willen vinden, dan moeten wij een manier vinden om de toekomst samen vorm te geven.

Soms leek het misschien wel dat ik het altijd was die sprak. Ik deed in ieder geval mijn best om voor u, voor ons, te zorgen. Om onze thuis tot een veilige en comfortabele plek te maken. Maar terwijl ik daarmee bezig was, ben ik misschien te zeer in mijn eigen bubbel gaan leven, te zeer bezig geweest met mijn eigen projecten – de uitbreiding van het huis, zorgen maken over de rekeningen, over alle nieuwkomers.

Weet je nog hoe je me ooit vertelde hoe deze relatie volgens jou moest lopen? Wel, ik leg nu al mijn kaarten op tafel. Hiermee wil ik jou overtuigen.

Laten we ten eerste de regels van het huis opnieuw duidelijk stellen, regels die niet onderhandelbaar waren, daarover waren wij het eens, regels voor zowel onszelf als voor nieuwkomers. Onder dit dak moet de waardigheid van iedereen worden gerespecteerd – punt uit. Wij aanvaarden dat iedereen vrij is om een andere overtuiging te hebben en te verkondigen, op voorwaarde dat de gemeenschap daardoor niet wordt gekwetst. Het is niet altijd eenvoudig om die regels te handhaven, maar wij weten allebei hoe belangrijk deze waarden zijn geweest. En dan is er nog de kwestie van vertrouwen. Erg belangrijk. Dit geldt voor ons allemaal. En dit alles samen is waar het akkoord over gaat. (Nog iets dat de mensen over de hele wereld ons benijden.) Zij die het akkoord niet respecteren, zijn niet langer welkom in het huis.

Ik begrijp dat jullie het gevoel hadden dat jullie niet altijd mijn onverdeelde aandacht kregen. Maar laat het duidelijk zijn, die aandacht was er wel! Ik heb hard gewerkt om de winkel open te houden - en de rekken goed gevuld. Om de buurt veilig te houden. Zelfs om de familie samen te houden.

Nu wil ik het hebben over iets waarvan ik weet dat jullie, ieder van ons, zich erg veel zorgen over maken: veiligheid. Vooral dan na de gruwelijke dingen die wij nu op zoveel plaatsen hebben meegemaakt. Wij maken werk van sterkere grenzen, van een hightech systeem voor terrorismebestrijding dat ons moet helpen om alle nodige informatie te vergaren. Wij proberen nu zelfs onze legers samen te brengen.

Maar veiligheid gaat ook over de kans om vooruitgang te boeken. Wij hebben tal van goede ideeën uitgewerkt om banen te creëren, vooral dan banen voor jongeren, en om iedereen de nodige opleiding te geven. Dit geldt voor zowel het atelier als het labo, voor de verkoopafdeling als voor de bouwplaats. Wij waken erover dat niemand in de steek wordt gelaten.

De wereld evolueert vandaag zo snel. Zoveel plaatsen die vroeger kochten wat wij produceerden, produceren de producten nu zelf. Wij moeten nieuwe manieren vinden om scherp te blijven – om ervoor te zorgen dat wij er allemaal baat bij hebben. Samen kunnen wij zo sterk zijn. Zo creatief. Wij hoeven niet bang te zijn van de wereld. Samen moeten wij een nieuwe globale strategie uitwerken zodat wij het voorbeeld kunnen blijven geven.

Creatief zijn, samenwerken – misschien zelfs met robots – dat zijn de vaardigheden die de mensen nodig hebben. (Ook waarden moeten worden aangeleerd – denk maar aan de “regels van het huis”!) Wij moeten uitzoeken hoe wij de juiste vragen kunnen stellen, hoe wij “out of the box” kunnen denken. (Dat zijn niet alleen lessen die onze kinderen moeten leren trouwens!)
Ik heb getracht om u in deze brief duidelijk te maken hoe ik tegen de zaken aan kijk. Hier volgen een aantal dingen waartoe ik mij opnieuw wil verbinden: de telefoon beantwoorden wanneer jullie bellen; en niet méér beloven dan wat ik daadwerkelijk kan realiseren (vergeet niet: als iets te mooi klinkt om waar te zijn, dan is dat doorgaans ook zo).

Ik hoop dat dit helpt om het onderlinge vertrouwen te versterken. Ik kijk uit naar jullie reacties.


Be the first to comment

Please check your e-mail for a link to activate your account.

We use cookies on this site to enhance your user experience. By clicking any link on this page you are giving your consent for us to set cookies. To find out more read our Privacy Policy.